1.2. Praktyka dla umysłu

Ćwiczenie 4. Spróbujmy powędrować sobie trochę jedynie w naszych umysłach. Możemy użyć ćwiczeń 1 – 3. Podejmijmy naszą krótką umysłową wycieczkę etapami. Wszyscy mamy własny język wewnętrzny, język naszych myśli.

 

a) Na początek, pomyślmy jak długo moglibyśmy trwać bez myślenia. Może się nam zdarzać słyszeć czy i nawet powiedzieć, że ktoś nie myśli. To jednak tylko mówienie, coś czego nikt nie ma jak brać dosłownie. W rzeczywistości, nikt nie jest stanie “zatrzymać” swego umysłu, nawet na minutę.

 

b) Skupmy wzrok na pojedynczym przedmiocie — filiżance, ołówku? Spróbujmy myśleć ściśle i jedynie o naszym obiekcie, i niczym innym. Możemy patrzec na nasz obiekt lub trzymać go w ręku, sprawdzając z zegarkiem jak długo udaje się nam wytrwać.

 

c) Zamknijmy oczy i spróbujmy nie myśleć absolutnie o niczym. Zegarek powie nam, czy rzeczywiście się nam to udaje.

 

d) Teraz zastanówmy się w jakim języku myślimy oraz jak myślimy. Czy myślimy całymi słowami? Czy nasze myśli mogłyby być jedynie obrazkami?

 

e) Powróćmy teraz do ćwiczenia 1. Możemy użyć wolnej kartki papieru. Spróbujmy wymówić nasze rozwiązania dla ćwiczenia 1, oraz zapisać je na kartce. Niezależnie od tego, czy na codzień mówimy wieloma czy jednym językiem, teraz myślimy ściśle w słówkach i to angielskich. Możemy wizualizować pisownię. Robimy to samo z ćwiczeniem 2. Jeżeli już wykonaliśmy te ćwiczenia, może nam iść łatwiej rozwiązywanie przykładów ponownie, a nie probując powtórzyć z pamięci rozwiązania jakich dokonaliśmy uprzednio.

 

f) Odłóżmy teraz kartkę z rozwiązaniami. W myślach, spróbujmy „wymówić” oraz „zobaczyć”, tak wiele jak się nam uda, z naszych odpowiedzi do ćwiczeń 1 oraz 2. Może nam być łatwiej z zamkniętymi oczyma i ustami. Możemy zajrzeć do klucza i porównać odpowiedzi. Na koniec, próbujemy „wymówić” oraz „zobaczyć” nasze rozwiązania dla ćwiczenia 3, ściśle w naszych myślach, oraz porównać je z kluczem, bez zapisywania. Nawet nie szepczemy (!)

 

Z początku, możemy mieć wrażenie że trudno jest się „zdyscyplinować” i świadomie kierować procesami myślenia. Jest bardzo ważnym, byśmy spróbowali. “Wymawianie” czy „pisanie” w naszych myślach przed właściwym mówieniem czy pisaniem może znacznie wzmocnić nasze nawyki dla myśli oraz mowy.

 

My ludzie mamy naturalnie język wewnętrzny. Dla przykładu, ciche czytanie przebiega szyciej niż czytanie na głos, a ciche czytanie ułatwia język wewnętrzny. Nie składa się on z całych słów czy nawet dźwięków mowy. Ma jedynie śladowe aspekty mówionego czy pisanego języka. Język wewnętrzny jest wysoce zaawansowanym sposobem na jaki ludzkie mózgi korelują językową wiedzę oraz umiejetność. Nie będziemy w stanie naprawdę posługiwać się językiem, i to jakimkolwiek, jeżeli nie będzie on przynależał z naszymi wewnętrznymi umiejętnościami. Na szczęście, możemy te umiejętności wypracowywać w ćwiczeniach.

Zapraszam do dalszej językowej podróży.

Link to chapter 2. Verb form WILL in the fields of time

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>